C-type print
54x80 cm, 2002

Udział w wystawach:
" Hometown", Galeria Zderzak, Kraków, XI-XII 2002

Czy można mówić o fotografii tak jak o obrazie? O dobrze namalowanym obrazie? Okazuje się, że tak, a dowodem na to są fotografie Krzysztofa Zielińskiego z cyklu "Hometown" - miasto rodzinne.
Na fotografii oznaczonej datą dzienną "30.06.2002" widać ulice po deszczu. Światło jest rozproszone jak przy zachmurzonym niebie, miasteczko puste i dość zaniedbane, a jedyny przechodzień ubrany odświętnie, jak w niedzielne popołudnie.
Tym, co uderza na pierwszy rzut oka, nie jest jednak nastrój, lecz prosta i cudowna kompozycja, oparta na dwóch elipsoidach, które zbliżają się ku sobie. Jeśli przedłużymy je poza ramy obrazu zobaczymy, że nigdy się nie zetkną. Spina je pośrodku jasny punkt - figura ludzka - postać przechodnia w gołąbkowym garniturze. W tym momencie pan idący po chodniku cały ciężar ciała opiera na prawej nodze - jeszcze krok i zniknie za rogiem.
Obraz utrzymany jest w ciepłej tonacji. Ochry, róże, żółcienie, szarości. Prostokąt nasyconej żółci po prawej znajduje dopełnienie w ciemnej zieleni po lewej. Postać siwego pana w gołąbkowym garniturze jest zwornikiem kompozycji, statyki i tonacji. Autorowi udało się stworzyć wrażenie, że nic nie jest przypadkowe.
I jeszcze jedno: naturą człowieka jest język. Spójrzmy, jak dokładnie oznakowane jest miasto. Pan w gołąbkowym garniturze porusza się wśród znaków! I choć za chwilę, jak sądzimy, opuści obraz na który patrzymy, świat znaków miasta Wąbrzeźno będzie dalej wskazywał jego obecność.