JERZY RYSZARD "JURRY" ZIELIŃSKI (1943-1980)

Mówił o sobie Jurry - Polska B. Urodzony w podkieleckiej wsi niedaleko Paradyża, zginął w Warszawie , w niewyjaśnionych do końca okolicznościach, na pół roku przed podpisaniem Porozumień Sierpniowych. Miał 37 lat. Jego obrazy nazwano "znakami drogowymi politycznej egzystencji w PRL".

Jurry ok. 1968

Gdy w 1968 opuszczał warszawską Akademię z dyplomem w kieszeni, był u szczytu sławy. Miał za sobą głośny debiut: pierwsza wystawa Grupy Neo-neo-neo , którą na III roku studiów założył z Janem Dobkowskim - podobnie jak on sam zbuntowanym uczniem Jana Cybisa - miała siłę rewolucji. Nowy, inspirowany pop-artem styl - płaskie, biologiczne formy rysowane dekoracyjną linią - był wyrazem buntu i zachwytu jednocześnie.

Drogi Jurry'ego i Dobkowskiego szybko się rozeszły. Jurry stał się artystą politycznym, zaczął chodzić po niebezpiecznej krawędzi. Był bezkompromisowym krytykiem ustroju PRL, komunizmu i sowietyzmu. Prostym, plakatowym stylem przejętym z języka propagandy opowiadał o zakłamaniu historii i zniewoleniu Polski, protestował przeciwko interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji i działalności cenzury, wykpił rocznicę XXX-lecia PRL słynnym obrazem zasznurowanych ust. Szydził z obłudy w życiu publicznym i z konformizmu na co dzień.

Jurry z formą Ra!dość

Niepoprawny romantyk, poeta i chuligan, był jedną z najbarwniejszych postaci Warszawy lat 70. Słynął z regularnego zakłócania wernisaży artystycznego establishmentu i świąt państwowych (akcja "Zgrzyt" z okazji 1-Maja), z zabawowego stylu życia, z bójek w kawiarni "U Hopfera" i na warszawskiej Pradze. Był nieobliczalny, dowcipny i uroczy. Bano się go i lubiano, a jego legendę straceńca ugruntowała śmierć - nagła i zagadkowa.

Wystawą "Powrót Jurry'ego" przedstawiamy artystę , którego nie znajdziecie w Wikipedii. Jego malarstwo - dotychczas znane tylko wtajemniczonym - w latach 80. inspirowało Gruppę, w latach 2000. grupę Twożywo. Dzisiaj - może i dla Was stać się odkryciem. Zapraszamy.

 

partnerzy: