Małgorzata Turewicz-Lafranchi, wybitna polska rzeźbiarka, absolwentka warszawskiej ASP (dyplom 1985).

Istotne dla jej twórczoźci są zainteresowania niemiecką filozofią oraz antropozofią, matematyką, fizyką. Studiowała przez rok w szkole steinerowskiej Freie Hochschule fur Geisteswissenschaft w Dornach, w Szwajcarii. Od 1994 mieszka w Ticino. Jej prace znajdują się w kolekcjach: Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Centrum Rzexby Polskiej w Orońsku, Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Muzeum Narodowego w Szczecinie, Museo Cantonale d'Arte w Lugano, Staatsgalerie Moderner Kunst w Monachium.

Druga wystawa artystki w Zderzaku (pierwsza to "Prace" z 1993) obejmuje prace z ostatnich czterech lat. Tytułowym dziełem jest cykl "Kwiatostany" z 1998 roku. Są to rysunki z drutu miedzianego na gąbce. "Kwiatostany" ukazuja systemy kwitnienia w postaci matematyczno-geometrycznych konstrukcji.

"Znajdujemy tu złoto, srebro, miedź z bajek z odpowiadającymi im próbami - ognia, powietrza i wody - dokładnie tak jak w życiu. W subtelnych pracach z drutu miedzianego przypadkowa roślina wyrasta w ustalonym porzadku, z nieskonczoną mozliwoscią wariacji, tak jak człowiek poszukujący posród podróży życiowych, które pozwalają mu dojrzewać odradzać się" (Gianluigi Bellei, 2002)

Glówną czescią wystawy jest instalacja przestrzenna "Słupki i pręciki" rzeźby z drutu i waty stalowej rozmieszczone na podłodze i na ścianach.
 

Słupki i pręciki, wata stalowa i drut, 2002

Pomiędzy smutkiem a ekstazą, miedź, mosiądz, stal, 1995,
Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko

Wieża Babel, 30x20x20 cm, miedź, mosiądz, stal, 1997

Chińczyk 2, 200x200x150, miedź, mosiądz, blacha ocynkowana, 1992,
Galeria Zachęta

z cyklu Kwiatostany, 40x40x5 cm, gąbka, drut miedziany, 1998
Galeria Zderzak

bez tytułu, 120x90x6 cm, miedź, mosiądz, blacha stalowa, 1993

fotografie z archiwum artystki